φοροδιαφυγή: “Βέτο” Αρείου Πάγου στο δικαστικό “κυνήγι” των φοροφυγάδων Πηγή:www.capital.gr – Αναδημοσίευση από το γνωστό ειδησεογραφικό portal

φοροδιαφυγή

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: 19:02

Του Δημήτρη Δελεβέγκου

«Ανάσα» σε εκατοντάδες χιλιάδες οφειλέτες ΦΠΑ, αλλά και τη δημιουργία «νέας γενιάς» φοροφυγάδων σηματοδοτεί απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία θα αποτελέσει «πιλότο» για την εκδίκαση πανομοιότυπων υποθέσεων.

Η απόφαση του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, που αποκαλύπτει σήμερα το Capital.gr, αφορά στην περίπτωση φορολογούμενου που δεν είχε αποδώσει προς το Δημόσιο ΦΠΑ συνολικού ύψους 33,7 χιλιάδων ευρώ και καταδικάστηκε, χωρίς αναστολή, για τέλεση διπλού αδικήματος, όπως προβλέπει ο νόμος. Ο οφειλέτης, δηλαδή, βρέθηκε αντιμέτωπος με τα αδικήματα της μη απόδοσης ΦΠΑ και της μη καταβολής χρεών προς το Δημόσιο. Ωστόσο, προσέφυγε στον Άρειο Πάγο, ο οποίος αποφάνθηκε ότι η μία από τις δύο διώξεις είναι αρκετή…

Πηγές πάντως του υπουργείου Οικονομικών σημείωναν το απόγευμα πως με αφορμή το δημοσίευμα του Capital.gr δρομολογείται ειδική νομοθετική ρύθμιση για την αντιμετώπιση των οφειλετών ΦΠΑ, βάσει των νέων δεδομένων που δημιουργεί η απόφαση του Αρείου Πάγου.

Εξοντωτικές ποινές

Ουσιαστικά το δικαστικό αυτό «κυνήγι» των φοροφυγάδων, «τσακίζει» τους μικρούς ή μεσαίους επιχειρηματίες που -από τη μία στιγμή στην άλλη- μπορούσαν να βρεθούν στη φυλακή, για οφειλές ΦΠΑ. Ταυτόχρονα όμως, εξαναγκάζει να πληρώσουν όσους διέθεταν, πράγματι, πόρους.

Για παράδειγμα, όπως εξηγεί ο δικηγόρος Νίκος Σιαμάκης, που έχει επεξεργαστεί την απόφαση του Αρείου Πάγου, πριν εκδοθεί η εν λόγω απόφαση, εάν κάποιος χρωστούσε ΦΠΑ 10.000 ευρώ, αντιμετώπιζε το ποινικό δικαστήριο, κινδυνεύοντας με ελάχιστη ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Και εάν είχε λευκό ποινικό μητρώο, η συγκεκριμένη ποινή θα ήταν με αναστολή.

Ωστόσο, παρά την πρώτη καταδίκη του, ο οφειλέτης θα εξακολουθούσε να έχει εκκρεμότητες με τη Δικαιοσύνη. Και αυτό επειδή, για την οφειλή από ΦΠΑ, ύψους 10.000 ευρώ, θα διωκόταν ξανά για μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο. Αυτή τη φορά, η ποινή που θα εκδιδόταν δεν θα είχε ανασταλτικό χαρακτήρα, καθώς έχει, ήδη, καταδικαστεί με 12μηνη ποινή φυλάκισης λόγω μη απόδοσης ΦΠΑ.

Εάν η ποινή ήταν μεγαλύτερη των τριών ετών, θα κινδύνευε με φυλάκιση, ενώ, εάν ήταν μικρότερη, η ποινή θα μετατρεπόταν στην υποχρεωτική καταβολή 20 ευρώ ημερησίως.

«Αντιληφθείτε μια δωδεκάμηνη ποινή ύψους 20 ευρώ ημερησίως, πόσο θα στοιχίσει στον κατηγορούμενο προκειμένου να μην φυλακιστεί: 12×30 =360×20 ευρώ=7.200 ευρώx110%  προσαύξηση λόγω μνημονιακών νόμων = 15.120 ευρώ (η ποινή διπλασιάζεται). Εάν ο κατηγορούμενος δεν πληρώσει το ποσό των 15.120 ευρώ, οδηγείται στη φυλακή και θα εξακολουθεί να χρωστά και τις 10.000 ευρώ του ΦΠΑ.

Και για να μην έχει στο ποινικό του μητρώο καταδίκες και να μην υποχρεωθεί να πληρώσει περισσότερα για την εξαγορά της ποινής, προκειμένου να μην πάει φυλακή (ενώ η οφειλή του θα εξακολουθεί να υφίσταται) αναγκάζεται να προχωρήσει σε ρύθμιση της αρχικής οφειλής και η υπόθεση να αναβάλλεται έως ότου εξοφληθεί η απαίτηση του δημοσίου» εξηγεί ο κ. Σιαμάκης.

Τι αλλάζει

Με την απόφαση-πιλότο του Αρείου Πάγου, από τη στιγμή που ασκηθεί, μία φορά δίωξη στον οφειλέτη, όσες διώξεις και να ασκηθούν κηρύσσονται απαράδεκτες.

«Πλέον οι ποινικές διώξεις που ασκήθηκαν μεταγενέστερα της πρώτης δίωξης ΄εξαφανίζονται΄ και κηρύσσονται απαράδεκτες. Ως αποτέλεσμα θεωρείται ότι ουδέποτε έχουν ασκηθεί, με τους κατηγορούμενους να ΄απαλλάσσονται΄ από τις συγκεκριμένες κατηγορίες αλλά και από την περαιτέρω υποχρέωσή τους για πληρωμές των ποινών» σημειώνει ο κ. Σιαμάκης.

Όπως τονίζει στο Capital.gr, πλέον το ελληνικό Δημόσιο δεν μπορεί να διεκδικήσει επιπλέον ποινική αντιμετώπιση στο συγκεκριμένο κατηγορούμενο για την πράξη για την οποία έχει ήδη δικαστεί.

Από την άλλη, ο κατηγορούμενος έχει ήδη ολοκληρώσει όλες τις ποινικές δίκες με το Δημόσιο από τις οποίες έχει βγει αλώβητος. Με άλλα λόγια, δεν εξαναγκάζεται να αποπληρώσει τα χρέη από ΦΠΑ -αφού δεν απειλείται με φυλάκιση- ιδίως εάν δεν διαθέτει προσωπική περιουσία. Και αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει στη δημιουργία μίας «νέας γενιάς», εκ πεποίθησης, κακοπληρωτών, με ό,τι και εάν αυτό σημαίνει για τα κρατικά έσοδα.