Φυσικό πρόσωπο, εργαζόμενο ως εργάτης γης, υπέβαλε αίτηση πτώχευσης μικρού αντικειμένου μέσω του Ηλεκτρονικού Μητρώου Φερεγγυότητας, επικαλούμενο μόνιμη και γενική αδυναμία πληρωμών. Το συνολικό ύψος των οφειλών του υπερέβαινε το 1.000.000 ευρώ, ενώ τα ετήσια εισοδήματά του ήταν ιδιαίτερα περιορισμένα.
Πρωτοδίκως, η αίτηση έγινε δεκτή και ο αιτών κηρύχθηκε σε πτώχευση. Το Ελληνικό Δημόσιο άσκησε έφεση, προβάλλοντας λόγους περί αναρμοδιότητας, εκπρόθεσμης αίτησης, αντισυνταγματικότητας της «αυτοματοποιημένης διαδικασίας» και καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος.
Το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο απέρριψε στο σύνολό της την έφεση και επικύρωσε την κήρυξη της πτώχευσης. Έκρινε ότι το αρμόδιο Δικαστήριο προσδιορίζεται βάσει του ΠΔ 17/2023, ότι η 30ήμερη προθεσμία του άρθρου 79 Ν. 4738/2020 δεν συνεπάγεται απαράδεκτο σε περίπτωση καθυστέρησης, ότι η «αυτοματοποιημένη διαδικασία» είναι συνταγματική και ότι δεν συντρέχει καταχρηστική άσκηση δικαιώματος.
Διαπιστώθηκε ότι ο αιτών είχε συνολικές οφειλές άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ και μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα που δεν επέτρεπε εξυπηρέτηση. Εφαρμόστηκε το τεκμήριο παύσης πληρωμών. Κρίθηκε ότι υπήρχε επαρκής ρευστοποιήσιμη περιουσία για τα έξοδα πτώχευσης.
Η διαδικασία πτώχευσης μικρού αντικειμένου εντάσσεται στην εκουσία δικαιοδοσία. Δεν υφίσταται αντιδικία με την κλασική έννοια, αλλά συμμετοχή ενδιαφερομένων.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι ακόμη και αν η έφεση δεν απευθυνόταν τυπικά σε όλους τους μετέχοντες, δεν υπήρχε δικονομικό απαράδεκτο εφόσον είχε πραγματοποιηθεί νόμιμη κοινοποίηση και δεν προέκυπτε βλάβη.
Το κρίσιμο ερώτημα ήταν ποιο δικαστήριο είχε αρμοδιότητα.
Το Δικαστήριο εφάρμοσε:
Η πτωχευτική αρμοδιότητα ανήκει στο μεγαλύτερο πρώην Ειρηνοδικείο της περιφέρειας του Πρωτοδικείου και όχι απαραίτητα στο κατά τόπο κατοικίας. Επομένως, η αρμοδιότητα κρίθηκε ορθά θεμελιωμένη.
Το Δημόσιο υποστήριξε ότι η αίτηση ήταν εκπρόθεσμη.
Το Δικαστήριο έκρινε:
Άρα, δεν αποτελεί λόγο απόρριψης της αίτησης.
Η διαδικασία προβλέπει ότι αν δεν ασκηθεί κύρια παρέμβαση εντός 30 ημερών, η αίτηση γίνεται δεκτή με διαπίστωση παρέλευσης προθεσμίας.
Το Δικαστήριο έλαβε ενδιάμεση θέση:
Κρίθηκε ότι η ρύθμιση είναι συνταγματική, καθώς υπηρετεί:
Η επίκληση καταχρηστικότητας απορρίφθηκε.
Η άσκηση αίτησης πτώχευσης αποτελεί δικαίωμα που παρέχεται από ουσιαστικό νόμο. Δεν εφαρμόζεται το άρθρο 281 ΑΚ σε δικονομική πράξη.
Τυχόν δόλια συμπεριφορά εξετάζεται μόνο στο στάδιο απαλλαγής.
Το Δικαστήριο διαπίστωσε:
Εφαρμόστηκε το τεκμήριο παύσης πληρωμών του άρθρου 176 Ν. 4738/2020.
Η ημερομηνία παύσης προσδιορίστηκε στην ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης.
Ο αιτών είναι φυσικό πρόσωπο – υπάγεται στο άρθρο 76 Ν. 4738/2020.
Αποδείχθηκε μόνιμη και γενική αδυναμία (άρθρο 176).
Τηρήθηκε η διαδικασία άρθρων 173–174.
Υπήρχαν ελεύθερα ακίνητα και κινητά για κάλυψη εξόδων.
Ορίστηκε εισηγητής και σύνδικος.
Θα εξεταστεί μετά την παρέλευση 36 μηνών (άρθρο 192).
Όχι. Η καθυστέρηση δεν οδηγεί σε απαράδεκτο.
Όχι. Το Δικαστήριο ελέγχει το παραδεκτό και τη νομική βασιμότητα.
Όχι με βάση το άρθρο 281 ΑΚ.
Κρίνεται μεταγενέστερα από τον εισηγητή.
Μπορείτε να κανονίσετε ΑΜΕΣΑ και ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ ψηφιακό ραντεβού online (Skype, Zoom, Meet, Viber, What’s up) με τον δικηγόρο που χειρίζεται την υπόθεσή σας. Εφόσον κριθεί απαραίτητο, το ραντεβού θα ολοκληρωθεί στα γραφεία μας, χωρίς επιπλέον κόστος για εσάς.
Siamakis & Partners © All Rights Reserved.
Κανένα προϊόν στο καλάθι σας.